Manon's Blog
Inspiratie en zingeving

Ik ben…

ik benWat ben je?

Wie ben je?

Hoe ben je?

Waarom ben je?

Willen, zijn, kunnen, doen, moeten, hoeven, mogen… allemaal werkwoorden die een lading met zich meebrengen. Een beetje filosoof breekt zijn gedachten erover. Ik wil…, ik moet…, ik mag…, ik kan…

Wat als we alleen maar zouden kunnen zeggen ‘Ik ben…’ zonder toevoeging om onze identiteit aan op te hangen? Niet meer: ik ben moeder, ik ben muzikant, ik ben huisvrouw, ik ben coach, ik ben werknemer, ik ben dochter, ik ben docent, ik ben zoon, ik ben vader, ik ben directeur, ik ben aardig, ik ben goed, ik ben slecht, ik ben lelijk, ik ben… vul maar in.

Als je niks in zou vullen? Wie ben jij dan? Wat is jouw identiteit? Wie ben jij in jouw kern? Wat mist de wereld als jij er niet meer bent, want je bent hier niet voor niks op deze aardkloot. Los van oordeel over de ander of jezelf.
Welk spoor of welke geur laat jij achter als je ergens geweest bent? Een spoor om te volgen? Schouders om op te staan? Of…

Is ‘Ik ben…’ zonder toevoeging goed genoeg?

Leren en Vliegen

don't be afraidHoe blijf je aangehaakt bij je puber? Zeker als het een fase betreft van afstand, nukkig en afzetten tegen…? Dan is het vragen naar zijn kennis en wijsheid. Tenminste… zo gaat het met mijn jongste. Zoekend naar verbinding en connectie. Onderweg in de auto met hem en zijn broer kijk ik naar de lucht en zie een aantal vliegtuigen. De sfeer is nog wat gespannen door eerdere ‘pubermomenten’ vlak voordat we vertrokken.

‘Het wordt ook alweer druk in de lucht’, merk ik op. ‘Hoe blijven vliegtuigen toch vliegen? Dat vind ik nog steeds een wonder!’, zeg ik.

‘Hmm, wil je daar echt een antwoord op? Natuurkundig?’, vraagt mijn jongste cynisch.

‘Nou ja…’, denk ik nog. ‘Ik weet niet of ik je ga snappen maar vertel maar. Verbinding creëren, luisteren, hem op waarde schatten’.

Dus ik zeg: ‘Ja, graag. Jij hebt de kennis erover’.

Hij legt uit over Newton, zwaartekracht, formules, stand van de vleugels en motoren, en hij wordt er zelf enthousiast van. Ik vraag door op zijn uitleg, het puberen is even verdwenen en we hebben een goed gesprek. Hij kan mij iets leren en de sfeer verandert er even door.

Maar door zijn uitleg gebeurt er bij mij nog veel meer. Als een vliegtuig wil vliegen en los wil komen van de grond moet het dus de natuurwetten doorbreken of er gebruik van maken. Motoren moeten meer tegenkracht produceren dan de aantrekkingskracht van de aarde, het beneden. Uiteindelijk moet een vliegtuig ook gebruik maken van de thermiek van de wind om te vliegen. Net als de vogels. Vleugels bijstellen, motoren op de juiste kracht en snelheid.

De metafoor is weer gemaakt. Om je oude, misschien beschadigde maar veilige en bekende verleden los te laten, heb je meer trekkracht nodig naar een nieuwe toekomst en het onbekende dan wat je vasthoudt naar het (veilige) verleden. Weten wat je hebt, niet weten wat je krijgt. Het onbekende moet dus zo aantrekkelijk/urgent worden (gemaakt) of zoveel veiliger/duidelijker dat die kracht de natuurwet van zwaartekracht naar het verleden doorbreekt.

De aantrekkingskracht van zwaartekracht doorbreken. Dat kost een hoop energie en nieuw verlangen. Een urgentie om te willen veranderen. Je hebt altijd een keuze, ook om te blijven waar je bent en alles te laten bij het oude. Vliegen is eng, en toch… het biedt ook ander perspectief als je het op jouw tijd en tempo doet.

Reageer gerust op de bovenstaande blog-artikelen.

Over I4U-Consultancy

I4U-Consultancy is zakelijk en vriendelijk, zelfstandig als ondernemende professional.

Er bestaan geen domme vragen, samen onderweg zijn in het leven, ook zakelijk.